ابزار جداسازی آی‌سی و قطعات، کنترل گرفتن یا برداشتن قطعه را در مرحله مجاز تعمیر آسان می‌کنند.
شکل ابزار باید با ابعاد قطعه و فضای اطراف آن هماهنگ باشد.
این گروه همراه با روش مناسب آماده‌سازی اتصال استفاده می‌شود و جایگزین شناخت ساختار برد نیست.
جداسازی قطعه پس از آماده‌شدن اتصال
شکل نوک و روش گرفتن قطعه را با پکیج و فضای اطراف آن مقایسه کنید.
این ابزار را برای کار اعلام‌شده انتخاب کنید؛ اهرم‌کردن قطعه‌ای که اتصال آن آماده نشده، جای روش درست جداسازی را نمی‌گیرد.
گرفتن قطعه در مرحله جداسازی
ابزار برداشتن آی‌سی باید به بخش مجاز قطعه دسترسی بدهد و کنترل جابه‌جایی را پس از آماده‌شدن اتصال فراهم کند.
نوک گرفتن، ابزار لبه‌دار یا سازوکار دیگری که محصول دارد، با شکل پکیج و فضای اطراف مقایسه می‌شود.
ابزار، وظیفه اعلام‌شده خود را در کنار روش آماده‌سازی انجام می‌دهد و اتصال آماده‌نشده با کشش بیشتر آزاد نمی‌شود.
برای خرید، نوع تراشه و مرحله کار را مشخص کنید.
این انتخاب کمک می‌کند وسیله‌ای داشته باشید که موقعیت قطعه را کنترل کند و دید محل زیر لوپ را نبندد.
فضای اطراف تراشه
قطعات پیرامونی و مسیرهای ظریف، محدوده حرکت ابزار را تعیین می‌کنند.
سر پهن و سر باریک، دسترسی متفاوتی دارند و باید برای ناحیه واقعی انتخاب شوند.
برد روی تکیه‌گاه مناسب قرار می‌گیرد تا حرکت ابزار باعث لغزش مجموعه نشود.
فشار و جهت تماس باید با روش قطعه هماهنگ باشند.
شکل ابزار تنها بخشی از کار است؛ مشاهده محل تماس و آماده‌بودن اتصال اهمیت دارند.
اگر به ابزار تخصصی نیاز دارید، کد و کاربرد اعلام‌شده را کنار اندازه پکیج قرار دهید تا گزینه مناسب مرحله تعمیر مشخص شود.
برای قطعاتی که در فضای محصور قرار دارند، اندازه سر و زاویه ورود را با همان محل مقایسه کنید تا مسیر گرفتن بدون تکیه به اجزای پیرامونی فراهم شود.
کنترل جابه‌جایی بعد از برداشتن
قطعه جداشده باید با ابزار متناسب جابه‌جا شود و روی جایگاه مناسب قرار بگیرد.
سطح تماس و پایه‌ها نباید با ذرات یا مواد ناسازگار آلوده شوند.
ابزار پیش از قطعه بعدی از نظر مواد باقی‌مانده و سلامت بخش کاری بررسی می‌شود.
در انتخاب ست، اقلام مکمل مراحل گرفتن، نگهداری و آماده‌سازی را با نیاز خود مقایسه کنید.
تعداد زیاد ابزار مشابه، به معنی پوشش همه پکیج‌ها نیست.
نگهداری مرتب و مشخص بودن کاربرد هر وسیله، ادامه کار روی تراشه و بررسی نتیجه را آسان‌تر می‌کنند.
شکل ابزار و نوع تماس
در ابزار دستی، شکل بخش کاری تعیین می‌کند نیرو یا حرکت چگونه به قطعه برسد.
لبه پهن برای سطح باز و سر باریک برای نقطه محدود، کاربرد متفاوتی دارند.
برای کاردک، یکنواختی لبه و برای ابزار جابه‌جایی، دسترسی به قطعه اهمیت دارد.
انتخاب بر اساس محل تماس انجام می‌شود و استحکام بیشتر ابزار، به‌تنهایی تناسب آن با قطعه ظریف را نشان نمی‌دهد.
سطح کار باید پیش از تماس دیده شود.
ابزاری که بدون پوشاندن محل، کنترل حرکت را فراهم کند، در کار زیر لوپ کاربردی‌تر است و امکان توقف به‌موقع را بهتر فراهم می‌کند.
دسته و کنترل حرکت
بخش گرفتن ابزار باید به دست اجازه دهد حرکت کوچک و قابل کنترل انجام دهد.
طول دسته، محل تکیه انگشت و زاویه بخش کاری، دسترسی را تغییر می‌دهند.
در کار روی برد یا داخل بدنه گوشی، قطعه باید روی تکیه‌گاه متناسب قرار بگیرد تا حرکت ابزار باعث لغزش مجموعه نشود.
فشار باید به ناحیه مجاز منتقل شود و دسترسی به کابل‌ها و قطعات نزدیک در نظر گرفته شود.
اگر برای انجام کار به نیروی زیاد نیاز پیدا کرده‌اید، مسیر تماس و تناسب ابزار دوباره بررسی می‌شوند.
انتخاب درست ابزار، کار را با کنترل بیشتر و تماس محدودتر پیش می‌برد.
لبه سالم و ابزار مناسب هر مرحله
پلیسه، کجی یا مواد چسبیده روی بخش کاری می‌توانند سطح تماس را تغییر دهند.
ابزار پیش از استفاده بررسی و مطابق جنس آن تمیز می‌شود.
وسیله‌ای که برای سطح خشن یا مواد آلوده استفاده شده، بدون بازبینی برای قطعه ظریف انتخاب مناسبی نیست.
در یک مجموعه، شکل ابزارهای واقعاً موردنیاز مهم‌تر از تعداد اقلام مشابه است.
برای نمونه، نیاز به کاردک پخش ماده با نیاز به اهرم بازکردن یک اتصال تفاوت دارد.
هر ابزار را برای مرحله‌ای انتخاب کنید که ساختار آن پوشش می‌دهد؛ این کار از استفاده نامتناسب و فرسودگی سریع‌تر لبه جلوگیری می‌کند.
.png)
